• Albüm
  • İmaj

Yakın zamanda tek başına yapılmış çıkışlardan belki de en büyüğünü yapan Murat Dalkılıç ?Kasaba? şarkısıyla haftalarca bir numarada kaldıktan yaklaşık bir buçuk yıl sonra ancak tam bir albümle bize ?merhaba? diyebildi. Mini albümü ve fiziksel olarak yayımlanmayan ?La Fontaine? teklisinden beri mutfakta olan sanatçının dönüşü muhteşem oldu denemez ancak Dalkılıç’ın bazı şarkılarına rağmen verdiği güven hissiyatı bu albüme rağmen kariyeri için de hissediliyor.

Bir kere zaman zaman Emre Altuğ veya Kenan Doğulu olduğuna yemin edebilecek olsanız bile şarkıcının sesi de yorumu da çok güzel. Sıradan bir albümü dinlenir kılmak için yeterli bir faktör bu. ?Merhaba?nın bir de eninde sonunda ortalama olan notuna rağmen inişli çıkışlı bir grafik çizmesi çalışmayı sıkıcı olmaktan kurtarıyor. Dolayısıyla birkaç güzel pop parçasının keyfini sürerken birkaçının da bitmesini zor bekliyorsunuz.

Geçtiğimiz yaz patlayan övülesi ?La Fontaine? mevzusuna tekrar girmek gereksiz ancak Soner Sarıkabadayı’nın Dalkılıç’la olan kimyasına değinmekte fayda var. Adeta şarkı yazarının kullanmayı çok sevdiği klişeleri en doğru dizilimle hep Dalkılıç’a nasip oluyor (Daha az klişe olanlar da Sertab’a). Bunun tek istisnası ?Kasaba?yı ayrı tutarsak, büyük bit hit olmasa bile ?Külah? ve albümü havalara uçurmak için bekleyen ?Merhaba Merhaba? oldukça iyi şarkılar. İkincisinin aranjörü Mert Ali İçelli, şarkı için olabilecek en güzel düzenlemeyi yapmış.

Bir başka söz (Burak Çuhadaroğlu), beste ve aranje (Ender Çabuker) başarısı da albümün hemen açılışında yer alıyor. ?Dönmem? kalabalık geri vokalleri, hem efkarlı hem oynak yapısıyla iyi bir Türk Pop şarkısı. Yazının başında bahsettiğim Emre Altuğ sanrısı bu parçanın girişinde gerçekleşiyor ancak Altuğ’u gittiği yerlerden tekrar zirveye döndürebilecek bu şarkıyı yeni şansları belki de daha fazla hak eden Dalkılıç kapmış. ?Dönmem? ve ?Merhaba Merhaba?nın remixleri ise şarkılar kadar keyifli değil. Tek ilginç tarafları ?Dönmem?in sonundaki tuhaf müzikal eklentinin remixte de korunmuş olması.

Kalan parçaların büyük kısmı iddialı yazarlarına rağmen tek başlarına ayakta durabilecek kadar güçlü değiller. Ersay Üner’den ?Haliyle? güzel yazılmış fakat ayan beyan yanlış düzenlenmiş, ilk kancayı atmak için bir buçuk dakika bekliyor. ?İmza? ve ?Çatlat? dile yerleşmeye çok müsait olmalarına rağmen aynı derecede uçucular. ?Kıyamadım İkimize? ise melankolik parçalar arasında en iyisi, muhtemelen üstüne oynanacaktır. Geleneksel bir nakarat yapısına sahip olmadığı için ayrıca ilginç buldum.

Bugüne kadar hiçbir zaman çok iyi bir söz yazarı olduğunu düşünmediğim Sıla imzalı ?Pardon? ve Dalkılıç’ın bizzat yazdığı ?Sarhoş Yakamoz?a gelince, albümü çapa gibi aşağıya çekiyorlar. Sıla zaten fazlasıyla övüldüğü için kendini geliştireceğini pek sanmıyorum ancak umarım Dalkılıç yazdıkça daha iyilerini çıkaracak ve yorumculuğu kadar iyi bir yazar da olacaktır.

Sony Music etiketli disk günümüzde yeni bir şarkıcının sahip olmayı dileyeceği bir iş, ama ancak günümüzde. Baştan aşağıya güzel albümlerin soyu tükendiği için iyi işler içeren ortalama albümlerin kıymetini bilmek durumunda kalıyoruz. Paketlemesi ise bu hoşgörüden payını alamıyor maalesef. Sanatçının müziğiyle ne alakası olduğunu anlamadığım gibi aynı kişinin çektiği kliple bile ilgisiz kalan kendo temalı fotoğraflar, iyi bir tercih olmasına rağmen ?İzmir Marşı?nın gizli şarkı konseptine ters düşecek şekilde kartonetin her yerinde belirtilmesi, bir de bunun ?hidden track?, vokal koçunun ?vocal coach? diye yazılması topyekün manasız geliyor. Kartonet harici her şeyin yasadışı yollardan da paylaşılabildiğini düşününce tehlikeli bir özensizlik bu.

Sahne tecrübesinden edindiği özgüvenden midir, yoksa sadece sesinden midir bilinmez Murat Dalkılıç daha uzun süre kendini dinlettirecek gibi duruyor. Bunu daha iyi ve az bile olsa suya sabuna dokunan albümlerle yapması temennimiz. Zira hep garantici şarkılarla kese doldurmak büyük adam olmak değildir; albüm için yazdığı uzun yazıda belirttiği üzere bugüne kadar çok kişi ışık görmüş kendisinde. Murat’ın ?Merhaba?sı Türkçe Pop için yeni bir şeyler yapacağına dair işaretler barındırmıyor ancak aksi yönde bir umutsuzluk verdiği de söylenemez.

Not: 2.5 / 5